Verslag 22 oktober

Verslag 22 oktober

Door Liza

We verlaten Ushuaia en zeggen onze lieve vrienden gedag. Nog even rijden we langs het overweldigende landschap met de bergen met sneeuw.

Leaving Ushuaia1

Leaving Ushuaia1

Leaving Ushuaia2

Leaving Ushuaia2

Leaving Ushuaia3

Leaving Ushuaia3

We zullen vandaag een flink stuk richting het noorden rijden en de grens met Chili passeren.

A long way before passing the border with Chili1

A long way before passing the border with Chili1

A long way before passing the border with Chili2

A long way before passing the border with Chili2

A long way before passing the border with Chili3

A long way before passing the border with Chili3

Onderweg stoppen we op een bijzondere plek en drinken we ons dagelijkse kopje koffie.

En kunnen de schoenen die erg nat zijn geworden door de regen van gisteravond, even drogen.

Coffeestop at religious houses

Coffeestop at religious houses

Altar

Altar

Drying shoes from the night before

Drying shoes from the night before

Patagonie staat er om bekend dat er veel wind is, dat merken vooral Dirk en Trudy.

De wegenkaart vloog even weg, maar werd gelukkig gered.

Rescueing the map

Rescueing the map

We zijn al lang aan het rijden maar zijn nog niets tegen gekomen om te overnachten, dus rijden we verder.

The night falling in

The night falling in

Eindelijk komen we een plaatsje tegen Cerro Sombrero en zien daar een hotel langs de weg. Het zit vol. Het is een stadje voor met arbeiders en er schijnen hiervoor veel hostals te zijn. We worden de weg gewezen naar een keet waar binnen de werkmannen aan een stevige maal zitten. Trudy en ik vragen om een slaapplek en achter ons hoor ik wat gegiechel. De kok is echter alleraardigst en schrijft op een briefje de naam van Senora Lucia, daar zouden we terecht kunnen. Hij probeert ons uit te leggen waar het is, maar we begrijpen het niet dus pakt hij zijn auto en rijdt voor ons uit. We komen bij een klein huisje van hout met kleurrijke muren, gordijnen en beddengoed, de harde wind giert door de kieren van het huisje en de met tape vastgezette ramen. Er zijn vier bedden dus wij zijn blij! Ergens vlakbij schijnen we nog te kunnen eten, maar er is nergens een bordje met restaurant te vinden. We vragen het en we worden weer geholpen naar een deur van een ogenschijnlijk normaal huis waarachter een restaurant schuil gaat. We zijn de enige gasten en speciaal voor ons wordt er nog een maaltijd gemaakt. Heerlijk en gelukkig! De volgende ochtend ontbijten we in ditzelfde plekje, het meest rijkelijke ontbijt dat we tot nu toe hebben gehad.

Bedankt!

Our sleepingplace1

Our sleepingplace1

Our sleepingplace2

Our sleepingplace2

This entry was posted in Argentina, nieuws, reisverslag, South Americ. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *